บทที่ 240

เอเลนยืนมองเคธีเปิดสมุดบันทึกอีกครั้ง ใบหน้าด้านข้างของหล่อนภายใต้แสงไฟดูห่างเหินเป็นพิเศษ

เธอพลันนึกถึงเมื่อครั้งยังเด็ก ยามใดก็ตามที่เคธีจมอยู่กับการค้นคว้าวิจัย หล่อนก็จะมีสีหน้ามุ่งมั่นแบบนี้เสมอ

ในตอนนั้น เธอมักจะเดินย่องเข้าไปวางถ้วยชาไว้บนโต๊ะทำงานของเคธี แล้วจากไปอย่างเงียบเชียบ

เพราะเธอร...